تکرار میکنم ، اپیزود دوم سیزن یک بلک میرور ، معرررررکه بود. خیلی منو یاد کتاب خانه پله ها انداخت. از سری شاهکار های علمی تخیلیای که به انتخاب حسین شهرابی کالکت شده بود....

شنبه 11 شهریور 1396 ساعت 16:10

رکیک (ریشه رکک) به باب استفعال بره میشه استکراک دیگه.
(اسمایلی نمکدون)

پاسخ:
باید اسمایلی اخوند میذاشتی :))

به عنوان کسی که فن سای فایه ، black mirror ترغیبم کرد به دوباره خوندن فیلیپ کی دیک و اینا.

خیلی معرکهست. حال آدم جا میاد. شاید اونطوریا هم نباشه اما من واقعن لذت میبرم.

دوشنبه 13 شهریور 1396 ساعت 00:12 امروز اولین حضور رسمی من تو ج بود و معرکه بود.احساس خوشبختی و عشق کردم.چشمام داره میره و بعدن ، بیشتر توضیح میدم.

الان میخوایم بریم مهمونی و من باید یه لباس مناسب بپوشم ، اما دلم نمیخواد و دارم به این فکر میکنم که خودمو بزنم به یه مرضی و بگم متاسفم ، من در اوج گرما هم سردم ، بعد برم سراغ بافتنی های جدیدم.

متاسفانه اینطور پیش نمیره و من از حضورتون مرخص میشم، تا پیدا کنم لباس مناسب را.

میدونم یکم دیر شده ، اما کلیشه برعکس واقعن عالیه. درصد کمی از فشار های روزانه رو به زبان نرها ترجمه کرده.

و یه چیز دیگهای که میخواستم بهش اشاره کنم ، اینه که چرا همه برای میانمار خفه خون گرفتن؟؟؟؟! یه دوست داشتیم عکس آنگ سان سوچی رو زده بود تو آشپزخونه و مریدش بود شدید. دلم میخواد بدونم الان نظرش راجع به مرادش چیه.

مامان از فحش دادن بیزاره. منم کم فحش میدم ، بیشترین حجم رو اینجا خالی میکنم اما مشکل اینه که یه سری چیزا مترادف مناسب ندارن. مثلن یه بار در حال تعریف یه چیزی به دوستم بودم که وسطش گفتم زر زد و اینا. یکی از اساتید حاضر گفت واای بهتون نمیاد اینطور حرف بزنید ، بجاش بگید گزافه گویی کرد. متاسفانه ازش نپرسیدم جای تخمی و کسشر و بگا ، چی باید بگم. فاک و بولشت و اینا هم گفتنش تو فارسی زنندهس. دنبال جایگز

دلم میخواد برم سفر و دلم میخواد با سپیمهر هم برم سفر.

دارم هانگر گیمز مسخره رو نگاه میکنم و همهش هم به خاطر روی ماه سم کلفلینه. در واقع فقط قسمت هایی که اون بازی میکنه رو میبینم.

 دیگه این که امروز میرم ج.ج.ا تا یه یاداوری کنم بهشون.

یه عروسک دستی گرفتم ، مععععرکهست. یه جادوگره. تو مایه های جادوگر خنگ های کارتونا. 

امروز که داشتم میرفتم از دم یه عطیقه فروشی رد شدم ، بین اون همه خرت و پرت یه کاسه رو دیدم که توش چندتا حیوون شیشهای بود. از اون مغازه ها بود که درش قفل داشت و باید زنگ میزدی. پر از چیزای هیجان انگیز. قیمت رو پرسیدم گفت گربههه برای سرو فرانسهس ، صدتومنه اما بقیه سی چهل تومنه. که خب من چیکار کنم حالا. یکم بعدش از دم هلال احمر رد شدم و گفتم به آرزوی دیرینهم جامه عمل بپوشانم ، رفتم برای کلاسای مقد

امروز از اون روزا بود. همون روزایی که دو سال پیش با بیدار شدنم از خواب ، شروع میشد. یه روزش بود که اولی حذف شد و دوتا دیگه موندن. یادمه تو وبلاگی که اون موقع داشتم ، نوشتم که یادت بمونه کی و چی و چه ، الانم مینویسم که یادم بمونه که کیا و چیا و چه ها که اتفاق نیوفتاد ، چون اون دوتا هم دیگه جایی ندارن. آدما همین قدر راحت حذف میشن و از چشم میوفتن و چقدر دردناکه این موضوع. همون دو سال پیش ، تا پنج ما

تو این شرایط خیلی خیلی بد که همه چشما خیسه ، یکی از اعضا بهم گفت شمارهت رو برای برنامه دادن ، فردا هم جلسهست.

من اینو به حساب یه معجزه میذارم ، یا امداد غیبی.

پنجشنبه 2 شهریور 1396 ساعت 15:01 everyone you meet is fighting a battle you know nothing . about. be kind . ALWAYS